Okołopolitycznie

 Długo tu nie zaglądałam. Nie umiałam się pozbierać po tym, co do mnie docierało, nie umiałam o tym pisać.

Emocje nieco opadły, choć wolałabym, aby aż takie nigdy mnie już nie dotykały.

Dwa stany naprzemiennie: podziw i gniew połączony ze zgrozą. Na pierwszym miejscu Kraków- terrorysta i bohaterscy policjanci. I natychmiastowa niezwykła pomoc, i ludzka solidarność, i bezgłośny krzyk protestu w marszu ciszy... A gniew? Na dziennikarzy, którzy nawet ogromnej ludzkiej tragedii nie zawahali się użyć do politycznej wojny, także na wielokrotnie powtarzane obrazy strzelaniny, tak jakby to było kino akcji, które przecież dla widza jest interesujące, bezsensowne wywiady, które niczego nie wnosiły poza zapełnieniem antenowego czasu.

Temat numer 2 to Trybunał Konstytucyjny i prawicowe łgarstwa. 

Tak sobie myślę, że takich rozbieżności między tym, co się mówi a tym, co się robi, tak jak to się dzieje po prawej stronie sceny politycznej- świat nie widział. Kłamstwa są tak bezczelne, że to aż boli! I co? Ano nic, poparcie nadal jest, bo wystarczy pomachać flagą, zaśpiewać Rotę, by najważniejsze stało się to, co się mówi a nie to, co się robi.

 Czy jestem patriotką? Nie deklaratywną, ale taką z krwi i kości? Nie wiem. Wiem, że NIGDY nie uczestniczyłabym w listopadowym marszu z prawicowo- brunatnym tłumem. Wiem, że mierzi mnie las biało-czerwonych flag, spowitych dymem rac. Wiem, że Święto Niepodległości jest dla mnie trudne, bo podszyte lękiem,  czy nic złego się nie wydarzy, czy nie będzie zniszczeń...

Ale zaczęłam o Trybunale Konstytucyjnym.

Ogólny podziw dla obecnego składu sędziowskiego, szczególny dla sędzi Anny Korwin- Piotrowskiej, która wzięła na siebie ciężar odnowy Trybunału i wywiązuje się z tego zadania wyśmienicie!

 Drobna, filigranowa kobieta a siła charakteru niebywała!

Podziwiam jej odwagę, podziwiam jej spokój i opanowanie, podziwiam jej umiejętność przekazu języka prawniczego tak, aby także zwykli ludzie wiedzieli, o co chodzi.

-----------------------------------

Zaobserwowałam u siebie ostrą alergię na... i tu mam problem, bo nie wiem, jak tego typa nazwać, żeby mi bloga nie zamknięto. Słowo prezydent nie przechodzi mi przez gardło.

Ja naprawdę jestem spokojnym człowiekiem a na sam widok dostaję białej gorączki. Może i na niego znajdzie się jakiś sposób?...